DENIS OSMIĆ : VAN ADVOCAAT NAAR RECHTER

Denis Osmić (39) was jarenlang advocaat, maar besloot in 2015 dat hij rechter wilde worden. Ik ontmoette Denis tijdens de Abraham de Pinto-competitie en raakte gefascineerd door zijn verhaal: geboren in Bosnië, op 13-jarige leeftijd naar Nederland, een nieuwe taal leren, advocaat worden en uiteindelijk de overstap maken naar de rechterlijke macht. Dit was dan ook reden genoeg om samen nog eens rond de tafel te gaan zitten. Denis Osmić vertelt over zijn carrière, de keuzes die hij maakte, hét verschil tussen beide beroepen en zijn liefde voor het recht.

KOMT MICHAEL P. OOIT NOG VRIJ?

Michael P. heeft Anne Faber verkracht en vermoord. Vandaag kreeg hij daarvoor zijn straf te horen: 28 jaar gevangenisstraf en TBS met dwangverpleging. Veel mensen zagen liever dat hij levenslang kreeg, maar wat betekent deze straf nu daadwerkelijk voor hem? Komt Michael P. ooit nog vrij? En wat houdt die TBS eigenlijk in? Ik ben benieuwd welke straf jullie passend zouden vinden.

694

Eerder vrij
Het is inmiddels algemeen bekend dat veroordeelden niet altijd hun straf volledig hoeven uit te zitten. De zogenoemde voorwaardelijke invrijheidstelling is in het strafrecht de mogelijkheid dat een veroordeelde die een gevangenisstraf van meer dan één jaar opgelegd heeft gekregen, onder voorwaarden vervroegd wordt vrijgelaten nadat twee derde van de straf is uitgezeten. In het geval van Michael P. zou dat betekenen dat hij in theorie na ongeveer 19 jaar weer vrij zou kunnen komen.

Minister Dekker wil dit op korte termijn veranderen. Dekker vindt dat de huidige regels het rechtsgevoel van mensen aantasten. “Het idee dat iemand achttien jaar krijgt opgelegd en na twaalf jaar alweer vrij is, begrijpen mensen niet. Dat is ook niet goed”, zei de minister in het NOS Radio 1 Journaal. Michael P. krijgt echter ook TBS met dwangverpleging, maar wat is dat dan nu precies?

Terbeschikkingstelling (TBS)
Michael P. zal dus na zijn celstraf te hebben uitgezeten worden opgenomen in een zogenoemde TBS-kliniek. Doel van de behandeling is om het gevaar voor herhaling zodanig terug te dringen dat een terugkeer in de samenleving verantwoord is en de maatregel beëindigd kan worden. Na twee jaar in deze TBS-kliniek te hebben gezeten, gaat een rechter beslissen of Michael P. langer in de kliniek moet blijven. De maatregel kan dan met maximaal twee jaren verlengd worden. Mocht de rechter de TBS verlengen, dan vindt twee jaar later weer opnieuw een ‘verlengingszitting’ plaats en deze procedure blijft telkens zo doorgaan. Zo kan de TBS-maatregel voortdurend verlengd worden met één of twee jaar, totdat het recidivegevaar tot “een maatschappelijk aanvaardbaar niveau is teruggedrongen”.

Behandeling in een TBS-kliniek duurt gemiddeld zeven tot acht jaar, maar er is in principe geen van tevoren afgesproken einddatum bekend. De behandeling moet ervoor zorgen dat de patiënt op veilige wijze kan terugkeren in de samenleving. Voor sommige TBS-patiënten heeft behandeling geen zin meer. Zij gaan dan naar een ‘longstay-inrichting’ en komen vaak nooit meer vrij.

30a6508c-6e2b-11e8-9446-0be231c2ce82

Eindstand
Voorlopig heeft de maatschappij niet meer te maken met Michael P. Of hij ooit nog vrijkomt, zal te maken hebben met alle omstandigheden van het geval. Interessant om te zien is dat veel niet-juristen pleiten voor levenslange gevangenisstraf. Zelfs ‘de doodstraf’ heb ik voorbij zien komen. Een begrijpelijke, emotionele reactie vanuit de maatschappij. Welke straf vinden jullie hier passen en vooral: waarom?